वेगात धावणाऱ्या काळासह
सतत चालून
वाटा रूंद होऊ लागतात
रूळतात
सहज सोप्या होत जातात
सांगणारे सांगत असतात
वेळोवेळी
पायाखालच्या वाटेने मात्र
ते ऐकलेले नसते कधी
अन वाटेची लय
आणि आपला ठेका
काही केल्या जुळत नाही

दिवस मागे जातात
काळ पुढे पळत राहतो
पेटीत जपून ठेवलेले कापडे
विरतात
फाटतात घातलेल्या घडीवर
धुसर होऊ लागतात मनातल्या
अनेक चांगल्या आठवणीं
आसऱ्यासाठी जपलेल्या
वर्तमानातल्या अस्वस्थ क्षणांसाठी
आजच्या उन्हाला मात्र
कालचे ढग सावली देऊ शकत नाहीत
तरीही मागे शोधत राहते मन
एखादा ढग, एखादे झाड
गारव्यासाठी
बऱ्याचदा उन्हाचा दाह सुध्दा
फारसा भाजत नाही
पण पायाखालच्या वाटेने
विचारलेले असतात प्रश्न
उत्तर नसते ज्यांचे
आपल्याकडे आज तरी