Marathi Poem Archives - Page 7 of 8 -

चुकलेली वाट

September 27, 2020 by Shashi

खडतर हा प्रवास वळणांनी भरलेला मैलोमैल खडकाळ कडक उन्हातला पान सुध्दा नाही सावली साठी नदी नाही ओढा चढ सुध्दा संपत नाही संपत आलाय शिधा मोकळी गाठोडी थेंबा थेंबासाठी आता हमरातूमरी दमले भागले वाटाडे रागावलेत खूप मागच्यांवर खापर फोडत शमवतात भूक भुतकाळाचे दाखले देत वाजवतात सूप उज्वल भविष्याचे डोळसांनी झाकले डोळे शहाणे झालेत वेडे पण तरीही … Read more

वेदना

September 27, 2020 by Shashi

वेदना टोचते जाळते बधीर करते आकांत करते मोठयाने कधी न बोलतां डोळ्यांतून ओसंडून वाहते शांतपणे अन उरते मागे फक्त रितेपण न भरणारे कशानेही कधी तेही जाणवत नाही जेंव्हा असते साथ वेदनांचीच जन्माभर ©️ShashikantDudhgaonkar

नाती

September 26, 2020 by Shashi

नाती असतात नदीसारखी वाहणारी ताजीतवाणी कधी असतात तळ्या सारखी थबकलेली थांबलेली कधी असतात डोह खोल व निर्वीकार कधी समुद्रा सारखी अथांग चहुबाजूला पसरणारी कधी अवखळ झर्या सारखी पावसाळ्यात उगवणारी खट्याळ खिदळणारी कधी पावसासारखी बेभान कोसळणारी भिजवणारी थिजवणारी तर कधी असतात नाले आसपास वाहणारे मैला घेऊन येणारे मैला घेऊन जाणारे ©️ShashikantDudhgaonkar

अबोल माया

August 29, 2020August 23, 2020 by Shashi

कधी असतेस पाऊसकधी होतेस तुफानकधी करतेस वीजां सांरखारौद्र कडकडाटकधी नुसतीच ढगाळअंधारलेले आकाशतर कधी असतेस प्रखरटोचणारा प्रकाशकधी असतेस बोचरीथंडगार हवातर कधी पुनवेचाशितल चंद्रमारूप खरे कधीतरीतुझेच दिसू देगालावरती निरागस हसू येऊ देनको फवारे शब्दांचेनको अलंकारक्षण अबोल मायेचे पुरे दोन चार ©️ShashikantDudhgaonkar

अंधाराकडे

August 22, 2020 by Shashi

मीच अखेर सावरतोमाझ्या स्वत:लाआवरतो विखूरलेल्यामनाची कस्पटेटोचणारे बोचणारेतोडणारे मोडणारेवाटेत आपल्यालाअसंख्य भेटतातकाही आपल्या बरोबरचचालत ही असतातकधी वाटते धरावीवाट वेगळीसोडावी कासअन आस सुखाचीपण प्रवास मात्र जवळ जवळसंपतच आलायहोईल सुरू रात्रकधी ही अंधारीअन ओरबाडणारे थांबतीलकदाचित अंधारात तरी©️ShashikantDudhgaonkar

अंत

July 13, 2020 by Shashi

चिंचोळ्या वाटेवरचालतो धुक्यातदरी दोन्ही बाजूलाप्रवास अंधारातअंधार्या दुःखालाअंधारीच वाटहुंदक्याना ही भीतीकोसळून पडायचीभीतीला ही वाटे भीतीदुःखाला ही दुःखत्या अंधार्या वाटेचामी शोधतो अंत©️ShashikantDudhgaonkar

रात्र एकटी