Marathi Poem

हरवलेल्या सावल्या | Shashikant Dudhgaonkar हरवलेल्या सावल्या वेगात धावणाऱ्या काळासह सतत चालून वाटा रूंद होऊ लागतात रूळतात सहज सोप्या होत जातात सांगणारे सांगत असतात वेळोवेळी पायाखालच्या वाटेने मात्र ते ऐकलेले नसते कधी अन वाटेची लय आणि आपला ठेका काही केल्या जुळत नाही दिवस मागे जातात काळ पुढे पळत राहतो पेटीत जपून ठेवलेले कापडे विरतात फाटतात … Read more

पाऊस पडून गेल्यावर – कविता पाऊस पडून गेल्यावर ©️ Shashikant Dudhgaonkar चाकाखालून रस्ता पळत होता माझा माझ्या मागे त्यांचा त्यांच्या मागे डांबर ओतले की वाट दाखवू लागतात खडी दगड आणि धोंडे एका पावसात तरूण झालेली झाडे दृष्टींआड होत होती ओळख पटे पर्यंत रस्त्याला होती घाई का झाडे लाजत होती नववधू सारखी पाऊस पाडून मोकळे झालेले … Read more

शंखामधल्या लाटा बसणे होत नाही बसल्याशिवाय बोलता येत नाही वेळांचा मेळ काही केल्या जमत नाही फोनवर म्हणालीस तू निवांत बसून बोलू कधी आणि कोठे हे मात्र विसरलीस नेमके सांगायला मी सुध्दा विचारायचे विसरलो गुंग असताना ऐकण्यात कळत नाही तूझे शब्द ऐकत असतो का तूझा आवाज बोलायचे भरपूर असते पण सांगता सांगता थबकतो का ऐकता ऐकता … Read more

Posting after a long time. Health issues kept me away from WordPress. Let’s hope I continue. तिन्हीसांज तिन्हीसांज उंबऱ्यातून घरात येता येता बंद दारावर थबकते एखादे चुकून उघडे असले तरी जिव गुदमरतो तीचा आतल्या दिव्यांच्या झगमगाटात आणि उजेड नसला तरी स्वागत करायला कोणी मोकळे नसते टीव्ही मोबाईलच्या जमान्यात तशीही बऱ्याच लोकांची तिन्हीसांज कामावरून घरी पोहचता … Read more

A poem in Marathi language. My mother tongue. रात्र भाळलेली चंद्राहून शितल चेहऱ्यावर पसरलेले चांदणे गालावरच्या खळीमधून उसळ्या मारणारे अवखळ हसे आणि ती अलगद वळते एक नाजूकसा झोका घेत मोकळे केस आणि साडीचा पदर तोल राखता राखता गडबडतात अन सावरून जातात तीच्या मागे हवेत तरंगत एक गिरकी घेत आणि तिच्या पाठमोऱ्या रूपावर भाळलेली रात्र गहिरी … Read more

भगीरथाचे वशंज पावसाचे काय येतो वेळी अवेळी उन्हाळा संपला की उन्हाळा मात्र संपता संपत नाही शहरात उन्हाळा भाजतो पावसाळा काही तेवढे दिवस भिजवत नाही कधीतरी चार आठ दिवस धोधो कोसळतो उन्मळून पडतात झाडे मुळे छाटलेली मोठमोठ्या इमारती सिमेटचे रस्ते आणि फुटपात बांधताना सुंदर शहरासाठी करावे लागते असे काहीबाही कोठेतरी रात्री दहाबारा वाजता सालबादाप्रमाणे कोसळते भिंत … Read more

वाटा घेऊन जाते ती कधी उंच शिखरावर कधी लावते वाट पोहोचवून मसणावर वाटा वाटाच असतात कधी पोहवतात कधी उगाच वळसे घेत आरभांवर आणून सोडतात वाटा चुकवतात कधी वाटसरू सुध्दा चुकतात अनेक अभिमन्यू चक्रव्हूहात फसतात बाहेर पडण्याची वाट शोधत बरेचसे पोहचतात काही पोहचवले जातात जेथे जायचे तेथेच का ते मात्र माहीत नाही काहींच्या वाटा मात्र फुटत … Read more

मिरवणूक स्पिकर्सच्या उंचच्या उंच चवडीतून निघणारा गगनभेदी आवाज चकमक चकमक करणारे लेझरचे झोत स्त्री पुरूष लहान आणि थोरांचे अगम्य पदलालित्य रस्त्यावरून वाहणारी नदी उल्हासाने झिंगलेल्या चेहऱ्यांची सरकते पुढे इंचाइंचाने रस्त्याच्या कडेला थांबलेले त्रयस्थपणे बघत राहतात कोंडीमुळे वैतागलेले निर्विकार चेहऱ्यामागे लपवतात आपली चीडचीड आसपास राहणाऱ्यानीं आत येऊ पाहणारा कोलाहल रोखण्यासाठी घट्ट बंद केलेल्या असतात खिडक्या काही … Read more